Meer dan Friends

Het einde van Friends nadert en de sterren maken zich op voor een carrière op het grote doek.

Jennifer Aniston doet met The Good Girl een grote stap in de goede richting. Een blik op de vrouwelijke helft van het echtpaar Pitt, het prominentste sterrenkoppel van Hollywood sinds de scheiding van Tom Cruise en Nicole Kidman.

In Amerika wordt momenteel het negende en vermoedelijk laatste seizoen van Friends gefilmd. De producenten hadden er graag nog enige seizoenen aan vastgeplakt, aangezien de kijkcijfers na 11 september 2001 een nieuw hoogtepunt bereikten. Er is grote behoefte aan comic relief en daarvoor vallen Amerikanen graag terug op hun favoriete televisie-vrienden. De groep acteurs houdt het naar verluidt echter voor gezien. Hoewel een salarisverhoging hen nog van gedachten zou kunnen veranderen, zoals al eerder gebeurde, lijkt een tiende seizoen onwaarschijnlijk, ook omdat de verhaallijn voor het laatste seizoen al vastligt en naar een einde toewerkt. Rond het tweede seizoen verdienden de Friends nog zo’n 35.000 dollar per aflevering. Door harde onderhandelingen, waarbij ze zich verenigd opstelden, steeg hun salaris naar 75.000 per aflevering voor het derde seizoen. Inmiddels is dat verder gestegen naar één miljoen dollar per aflevering. Toch lijken de Friends-acteurs klaar om afscheid te nemen van de acht jaar oude sitcom, voornamelijk omdat ze zich willen richten op een filmcarrière. Ze waagden allemaal al hun eerste stappen op het grote doek, om hun drukke televisie-schema heen werkend.

Jennifer Aniston was als hoofdrolspeelster te zien in de redelijk succesvolle maar brave films The Object of my Affection en Picture Perfect. Het waren rollen die weinig inspanning van haar vereisten omdat de personages dicht tegen haar befaamde Rachel Green aan lagen. Tot nu toe wist ze alleen in het geflopte Office Space als gedesillusioneerde serveerster de kijker haar verwende alter-ego te laten vergeten. In The Good Girl, die op 27 februari in Nederland in première gaat, levert ze haar beste acteerprestatie tot nu toe. Zoals de invloedrijke Amerikaanse filmrecensent Roger Ebert oordeelt: ‘Jennifer Aniston heeft eindelijk duidelijk gebroken met haar “Friends” imago in een independent film vol satirische passie en emotionele verwarring. Vanaf nu zal er op een andere manier naar haar gekeken moeten worden.’

Aniston speelt in de film Justine, een complexe vrouw die moreel twijfelachtige keuzes maakt maar die, vooral door de charme van de actrice, toch sympathiek blijft. Justine werkt als caissière bij een supermarkt en leidt een saai leven. Ze is getrouwd met een blowende schilder die onafscheidelijk is van zijn even hard blowende beste vriend. De hele dag hangen ze onverschillig op de bank. Wanneer Justine een nieuwe, intrigerende collega krijgt, beginnen de problemen zich op te stapelen. Overspel, chantage en zwangerschap volgen en het in Hollywood gebruikelijke moralistische einde ontbreekt. De good girl blijkt allesbehalve good en Aniston toont een onvermoede emotionele diepgang. Een blik terug laat zien dat haar leven naast hoogtepunten dan ook de nodige dieptepunten heeft gekend waar ze uit kan putten bij haar acteerprestaties.

SOAP, HOUTSKOOL EN FALENDE SITCOMS

De geboorte ging nog vrij makkelijk: op 11 februari van 1969 werd Jennifer Linn Anastassakis in minder dan twee uur ter wereld gebracht, in Sherman Oaks, Californië. Maar de leefsituatie van het gezin Anastakassakis (vader John, moeder Nancy en Jennifer’s acht jaar oude half-broer John Melick) was verre van ideaal. Nancy had haar carriere als actrice opgegeven om voltijd moeder te worden, maar John – ook acteur – kon nergens aan werk komen. De familie verhuisde naar Athene - naar Jennifer’s grootouders - waar John een medische opleiding begon. Een jaar later kreeg hij echter een telefoontje van zijn agent in Amerika die hem een rol in een soap voorlegde. Het gezin verhuisde naar New York. De naam Anastassakis was al enige tijd geleden veranderd in Aniston om het voor Amerikanen makkelijker uitspreekbaar te maken.

John werd bekend door zijn rol als de boosaardige Victor Kiriakis in Days of our Lives. Toen Jennifer negen was ging hij er met een co-ster vandoor. Haar halfbroer verhuisde naar LA en ze bleef alleen met haar moeder achter. Het was een moeilijke periode waarin ze flink me zichzelf in de knoop lag en het ook haar ouders niet makkelijk maakte. ‘Ik zie foto’s van mezelf op de middelbare school en vraag me af waarom ze me zo ooit de deur uit lieten gaan? Mijn hoofd was geschoren, ik had een grote hoeveelheid oorringetjes en een onvoorstelbare hoeveelheid make-up. Het zag er niet uit.’

Ze zocht haar heil in kunst en acteren. Op haar elfde - in 1980 - werd een van haar schilderijen tentoongesteld in het New York Metropolitan Museum of Art. Hoewel ze tot op de dag van vandaag nog steeds schildert en houtskooltekeningen en klei-sculpturen maakt, besloot ze zich in de eerste plaats te richten op het acteren. Daar begon ze in hetzelfde jaar mee bij de toneelclub van de Rudolf Steiner School. In 1987 studeerde ze af bij de New York School for Performing Arts, ook bekend als de school uit de tv-serie Fame. Ze moest de grote boze wereld in op zoek naar een baan, wat niet bleek mee te vallen. Lange tijd werkte ze als serveerster, af en toe een rol spelend in off-Broadway toneelstukken. In de hoop meer werk te vinden verhuisde ze uiteindelijk naar Hollywood. Het eerste wat ze daar van haar agent te horen kreeg was dat ze maar eens wat af moest vallen. Ze had nog steeds de eetgewoonten van een tiener maar niet het bijpassende metabolisme en was door fast-food en pizza’s wat zwaar geworden. Ook haar favoriet, een ‘broodje mayonaise’ – ‘zeg maar een broodje met tonijn en mayonaise maar dan zonder de tonijn’ - had daaraan een bijdrage geleverd, al zegt Aniston dat het niet alleen met haar eetgedrag maar ook met haar Griekse bouw te maken had: ‘Ik ben een Griekse vrouw en die hebben nou eenmaal grote tieten en een grote kont.’

Mogelijk mede doordat ze het advies opvolgde, begon ze inderdaad meer werk te krijgen, maar niets wat op de lange termijn ergens toe leidde. Ze speelde diverse bijrollen in sitcoms die geen lange adem bleken te hebben, zoals Ferris Bueller, The Edge, Herman’s Head (die toch de Nederlandse televisie wist te halen) en het toepasselijk getitelde Muddling Through. Terugkijkend op deze periode betitelt ze zichzelf ‘de koningin der gefaalde sitcoms’.

Haar filmdebuut werd een betreurenswaardig feit met Leprechaun, een low-budget horrorfilm met bijzonder weinig artistieke waarde. Zoals een recensent oordeelde: ‘Het acteerwerk is zó karakterloos dat het niet de moeite is de acteurs bij naam te noemen.’ Gevraagd naar haar bijdrage eraan veinst ze onwetendheid. ‘Ik ontken die film, ik ontken dat ik er in gespeeld heb. Met mijn excuses aan Mark Jones die hem regisseerde maar ik ontken het, ik ontken het, ik ontken het.’

EN PLOTSELING WAS ER FRIENDS...

Toen kwam in 1994, als een klap bij heldere hemel, de auditie die haar leven totaal zou veranderen. Er werd haar gevraagd te lezen voor de rol van ene Monica voor een sitcom die Friends Like These zou gaan heten. Ze zag echter meer in de rol van Rachel, die ze beter bij zichzelf vond passen en wist die ook te krijgen. De titel werd afgekort tot Friends en de sitcom werd al snel een groot succes, door de combinatie van een aantrekkelijke cast, goede scripts en het feit dat het programma werd uitgezonden vlak voor het razend populaire Seinfeld.

Aniston was degene die bij alle publiciteit rond het programma het meest in de schijnwerpers kwam te staan, vooral door haar sex-appeal. Ze was verbijsterd door de rage die ontstond rond de zogenaamde Rachel hairdo. Het kwam regelmatig voor dat vrienden haar dachten na te roepen, maar dat het bij nadere observatie de zoveelste imitator bleek te zijn. ‘Het is wel leuk, moet ik toegeven, maar het is het laatste wat ik ooit had verwacht – mijn kapsel wordt opeens zo’n big deal. Soms denk ik: “Focussen mensen zich vooral op mijn haar omdat ik iets verkeerd doe?”’

Ook haar relaties stonden plotseling in het middelpunt van de aandacht en de roddelpers wist haar overal te vinden. Ze hoefde maar ergens gesignaleerd te worden in het gezelschap van een man of de verlovingsaankondigingen stonden al in de krant. Onder de lange rij mensen met wie ze een relatie zou hebben gehad, vielen ál haar mannelijke tegenspelers uit Friends, Noah Wyle van ER en zelfs een worstelaar met de naam Flash, die ze nooit ontmoet had. Aniston vond het moeilijk er meer om te gaan. ‘Ze dringen je privé-leven binnen, het is afschuwelijk (…) Ze praten niet eens met je, gaan gewoon met een camera voor je neus staan, het is bizar. De verhalen zuigen ze uit hun duim, maar je moet leren er uiteindelijk gewoon om te lachen en het opzij te leggen, want er valt niets aan te veranderen.’

In werkelijkheid viel het aantal romances erg mee. Ze zegt maar drie lange, betekenisvolle relaties te hebben gehad. Ze ging een tijdje uit met Adam Duritz (de zanger van de Counting Crows, die eerder twee jaar lang een stelletje vormde met Courtney Cox) maar die relatie sneuvelde snel, volgens Aniston door alle aandacht van de media. Daarna ging ze twee-en-een-half jaar uit met acteur Tate Donovan, met wie ze zich verloofde. Een huwelijk leek nabij en de klap was dan ook groot toen ze met hem brak. Toch belandde ze daarna ze al snel daarna in de armen van Brad Pitt, die ook net een erg pijnlijke en publiekelijke split achter de rug had, met Gwyneth Paltrow.

BRAD PITT

De Pitt-Aniston relatie begon in het geheim, met een dinner date geregeld door hun respectievelijke agents. Lange tijd ontkenden beiden iets met elkaar te hebben en ook nadat ze in juni 1998 bij het Tibetan Freedom Concert in Washington voor het eerst knuffelend gefotografeerd werden, probeerden ze de pers met alle macht op een afstand te houden. Over de relatie werden geen uitspraken gedaan. Het huwelijk werd tot een week van tevoren door hun publicisten glashard ontkend, al waren de voorbereidingen al lang begonnen. Het werd een evenement van formaat.

Ze trouwden op 29 juli 2000, bij zonderondergang op het landgoed van tv producer Marcy Carsey in Malibu, in het bijzijn van zo’n tweehonderd gasten. Onder de prominenten bevonden zich naast alle Friends (behalve Matt LeBlanc die niet aanwezig kon zijn) onder andere Cameron Diaz, Edward Norton, Selma Hayek en Melissa Etheridge. Deze laatste treedde tevens op. Opvallend afwezig was Aniston’s moeder Nancy. Ze was niet uitgenodigd omdat ze in een roddelprogramma op televisie enkele weinig vleiende uitspraken over Aniston had gedaan. Sindsdien heeft die niet meer met haar gesproken. En nu Nancy als reactie daarop in de openheid is getreden over de pijn die haar dochter haar daar mee heeft gedaan en er zelfs een boek over heeft geschreven, lijkt een verzoening onwaarschijnlijk.

Hoewel het landgoed belegerd werd door paparazzi, bleef het luchtruim vrij omdat speciaal voor deze gebeurtenis een vluchtverbod was afgekondigd. Tevens was een deel van California’s Pacific Coast Highway afgesloten om de toestroming van gluurders te voorkomen. De beveiling was streng, ook omdat Brad Pitt kort geleden lastig was gevallen door een stalker die ‘door stemmen’ naar zijn huis was geleid en door de politie daar gekleed in Brad’s kleren werd aangetroffen. De vrouw had een brief bij zich waarin ze haar excuses aanbod voor het opbreken van zijn relatie met Paltrow door het uitspreken van een vloek erop. Ze was sinds haar vrijlating spoorloos verdwenen.

Toch konden deze smetjes de dag niet verpesten. Het werd een romantische avond, opgevrolijkt met zo’n 50.000 bloemen, met speciaal uit Thailand geimporteerde kaarsen - gemaakt van bruine suiker - en door vier bands, van klassiek bij aanvang tot Griekse muziek later op de avond. Aniston droeg een lange witte jurk van zijde en satijn, met glazen pareltjes en een open rug, ontworpen door Lawrence Steele. Nadat Aniston in haar huwelijkse eed de in een smoking geklede Pitt beloofd had altijd zijn favoriete bananenmilkshake voor hem te maken en hij op zijn beurt had beloofd altijd met haar te overleggen over hoe hoog de thermostaat zou staan, gaven ze elkaar het ‘ja’-woord. De ceremonie werd afgesloten met speeches van vrienden, veel muziek en een gigantisch vuurwerk, dat zo’n 20.000 dollar had gekost.

ANISTON-PITT JUNIOR?

Inmiddels wordt er druk gespeculeerd over zwangerschap en spanningen in de relatie, maar zoals gewoonlijk levert het echtpaar weinig tot geen commentaar. Wel gaf Aniston aan Vanity Fair toe dat het begin van het getrouwde leven haar niet was meegevallen. ‘Een huwelijk brengt alles omhoog wat ik heb proberen te verdringen – de angsten, het wantrouwen, de aarzelingen, de onzekerheid.’ Het huwelijk van haar ouders lag haar als afschrikwekkend voorbeeld nog vers in het geheugen.

De Pitts zullen binnenkort verhuizen van Aniston’s bescheiden optrekje hoog in de heuvels van Hollywood, dat ze zeven jaar geleden kocht, naar een gigantisch landhuis in Beverly Hills. Met de stap van het kleine naar het grote scherm zet ze ook de stap naar een huis van filmsterren-formaat. Of tevens het gezin binnenkort in omvang toeneemt is nog de vraag. Aniston heeft vaak verklaard kinderen te willen hebben. Zal ze na het einde van Friends eerst onweerlegbaar willen bewijzen meer in haar mars te hebben dan Rachel Green? Of zal ze een start maken met de gewenste drie à vier kinderen? Wanneer die beslissing ook valt, Pitt zal het er druk mee hebben. Maar we verwachten niet hem te horen klagen.