Doch redelijk vals
Terwijl men, ver onder mij, lalde en braakte
En de kamer onstuimig heen en weer ging
Of deed dat de kroonluchter
Waarin ik hing?
Geestelijken
Leven in eenvoud
Ambtenaren
In drievoud
Mooie benen, heerlijk lijf
Maar 't is en blijft een klerewijf
Faux pas
Veel mensen keken toch een beetje gek
Toen ik, tijdens het diner
Onhandig, morsend met puree
Zei dat ik mezelf zo vaak bevlek
Het leven van een fruitvlieg
Gaat niet over rozen
Maar over fruit
Kruimels in de krentensoep
(een zogenaamd modern gedicht)
Minuten vallen
Een voor een
Een voor twee
Het moment
Is daar
Op de stille heide
Een meisje
Als een ontluikende zomernacht
Hartstikke stoned
Nacht op de snelweg
Koude duisternis, verbroken door warm licht
Van huizen in de verte
Levens glijden onaangeraakt voorbij
Mensen die niet weten dat jij bestaat
De grote klap
Hij kijkt haar aan
Met zijn grote, blauwe ogen
Zijn hand ligt in de hare
Een traan loopt over zijn wang
Het kan zo niet aflopen, zegt hij
Zij glimlacht en laat zijn hand los
Even nog glijden haar vingers langs de zijne
Ze heeft hem laten gaan
Later klinkt een doffe dreun
Op de bodem van het ravijn
Oerkreet
Er zijn, van tijd tot tijd, van die momenten in mijn leven
Dan lijkt het me zo heerlijk om gewoon eens lekker even
Mijn wanhoop van me af te schreeuwen, in het openbaar
Maar dat kan ik niet maken, want dat vinden mensen raar
En je loopt dan het gevaar
Afgevoerd te worden naar
Een of ander RIAGG-huis
Dus schreeuw ik maar stiekem thuis
Gesmoord door 't kussen op m'n bed
En hoop dat niemand erop let
Gelegenheidsgedicht
Holy meef
Dat ik nog leef
Dat is wel haast een wonder
Toen net die bus de hoek om kwam
Lag ik er bijna onder
Soms
Als ik opbel
En er niet opgenomen wordt
Voel ik mij een telefoon
Zittend op een grote, lege tafel
In een grote, lege kamer
Alsof gezien door 'n groothoek-lens
Hulpeloos
Verlaten rinkelend
Weerloos
Tegen inbrekers en ander eng gespuis
'Vreemd'
Zegt mijn buurman
'Daar heb ik nou nooit last van'
December
Zwarte vogels
Silhouetten
Doorklieven de grauwe lucht
Haastig zoeken mensen zich
Een goed heenkomen
Als de hemel haar eerste tranen laat
Om weer een jaar verloren
Zonder verbetering
Station gepasseerd
Ik gefrustreerd
Toch maar weer gemasturbeerd
RUN!
Er
is een computer verdwenen
Zo
kwam het de rector ter ore
En
razendsnel spoedde hij henen
Niet
blij dit berichtje te horen
In
't computerlokaal
Door
geweten gekweld
Kwam
de dader alras op hem afgesneld
'Heus,
rector, 'k had geen kwaad in zin
Ik
drukte slechts de "escape"-toets in!'
De ontgoochelde goochelaar
Liet het doek voor zich vallen
En verdween in het niets
In vrije val
Geen noodrem, geen parachute
Geen weg terug
Eenzaam
Omringd door ongrijpbare mist
Zicht op niets
Blik op oneindig
Vlinders in de buik
Hopend op die ene aanraking
Die dit alles zin geeft
Wachtend op
De onvermijdelijke doodsklap
Breaking up is fun to
do
Not always - but it is with you!
Once upon a little while
In a state they call Denial
Lived together you and me
Happily pretending we
Were fitting like a hand and glove
Well, I've got news for you, my love
We fit like eyes and cataract
We fit like Howard Stern and tact
You're messy, smelly, dumb and weak
How could I ever love you, freak!?
You call me names, you cheat and lie
Why don't you just fuck off and DIE!
I tried só hard to tolerate
The things about you that I hate
Because you looked so gosh-darn cute
But now my hormones have gone mute
And I see you as others do
Go pack your things, because we're through!
You're out of time
You're out of luck
So BITE ME!
For you truly SUCK!
...
But could you call me friday
night?
'Cause in the sack we are só right!...
©2003 Steven van Lijnden
Zeer tevreden en sereen