‘Het kan ons niet muf en bedompt genoeg zijn’

Rosa Raven en Amber van der Meulen (beiden 26) kennen elkaar al zo ongeveer sinds de embrionale fase. Ze maakten voor het eerst kennis in de crèche en hebben elkaar sindsdien nauwelijks meer uit het oog verloren. Beiden zijn gefascineerd door horror, sciencefiction en fantasy. Ongeveer drie jaar geleden startten ze een maandelijkse schrijfclub en daaruit vloeide een halfjaarlijks blad voort, met erg Vreemde Verhalen.

Een half uur voor het begin van de schrijfclub, die zoals gewoonlijk bij Amber thuis plaatsvindt, zit ik met de redactionele twee-eenheid aan tafel voor een interview. Tevens aanwezig is Mischa van der Graaff, die recentelijk benoemd werd tot derde redacteur. Thee, koffie en koekjes worden alvast op tafel klaargezet, in afwachting van de aanstormende meute hongerige en dorstige schrijvers.

Het idee voor de schrijfclub ontstond in de tijd dat Rosa en Amber af en toe een dergelijk evenement bijwoonden, dat geleid werd door Simon Vinkenoog. Ze wilden zelf ook zo'n bijeenkomst proberen op te zetten en boekten daarmee veel succes. 'De mensen komen eigenlijk overal vandaan,' zegt Amber. 'Ze hebben dan op de een of andere manier over ons gehoord en het leek ze leuk om eens mee te doen.' Soms zitten tussen de nieuwelingen nogal eigenaardige types. Rosa geeft een voorbeeld: 'We hebben wel eens iemand gehad, die ging met bloeddoorlopen ogen en een rooie aarbeienneus Faust declameren, echt een uur lang duurde dat. Maar dat soort excessen hebben we de kop ingedrukt.' Alhoewel er wel een klein aantal fanatiekelingen is dat regelmatig komt, valt niet te spreken van een vaste, besloten kring. 'Soms komen ze een jaar lang, zitten ze hier elke maand en dan krijgen ze opeens een vriendin en dan zie je ze nooit meer,' licht Amber toe.

Meestal zitten er op een avond zo'n vijf à zes gasten aan tafel. De aanwezigen krijgen achtereenvolgens twee opdrachten. Amber verdedigt het nut van deze aanpak: 'Heel leuk is dat je aan de hand van de opdracht een verhaal schrijft waar je anders nooit opgekomen zou zijn.' Diegenen die met writer's block komen te zitten, kunnen altijd nog met elkaar gaan zitten kletsen, als ze de anderen er maar niet te veel mee storen. De sfeer is ontspannen en opgewekt, absoluut niet luguber, ook al zijn de verhalen die er geschreven worden dat vaak wel. In principe kan iedereen schrijven waar hij of zij zin in heeft, maar het is eigenlijk de bedoeling dat de schrijfsels toch op de een of andere manier 'vreemd' zijn, wat betreft vorm of inhoud, hetzij op het gebied van fantasy of sciencefiction, hetzij op horrorgebied. In dit laatste geval hechten Rosa en Amber meer waarde aan hoge spanning dan aan een hoge smerigheidsfactor. Ze houden vooral van de Amerikaanse horrorverhalen uit de jaren dertig, waarbij het vooral gaat om de verrassende clou, waardoor het voorgaande opeens in een totaal ander licht komt te staan.

De schrijfclub was, ook voor de oprichting van een eigen blad, niet de enige activiteit die het dynamische duo ontplooide: ze hebben ruim een half jaar een wekelijks griezelprogramma gepresenteerd op de lokale radio, vanaf twaalf uur 's nachts: De Hersenschim. Daar lazen ze korte, enge vertellingen voor. 'De trend is tegenwoordig; als je een boek van tweeduizend pagina's schrijft, dan is het dus goed,' zegt Amber. 'Dit is het videoclip-tijdperk. We willen korte, krachtige verhalen die spannend zijn.'

Ze begonnen eigenlijk met het blad Vreemde Verhalen, omdat ze de leukste teksten van de schrijfclub voor zichzelf en voor andere geinteresseerden wilden bundelen. Het was aanvankelijk slechts hobbyisme, maar de laatste tijd zijn ze er wat serieuzer mee bezig. In verband daarmee is de redactie uitgebreid.

Mischa vertelt: 'Ze vonden m'n verhaaltje leuk en ze zaten daar met z'n tweeën maar een beetje eenzaam te zijn en ze zeiden "Ja, we zoeken nog een derde, maar we vertrouwen eigenlijk helemaal niemand." Aangezien ze elkaar van de crèche kennen en ik daar ook op heb gezeten, leek dat een goed criterium.'

Amber: 'We willen van onze redactie-leden graag zeker weten dat ze altijd al okee zijn geweest en niet een crimineel verleden achter de rug hebben.'

Een duidelijke functie-verdeling is er nog niet. Die was tot nu toe niet nodig, omdat Rosa en Amber vrijwel altijd op een lijn zaten. Het is maar de vraag of er met de aanstelling van een derde redacteur erg veel zal veranderen aan de opzet van het blad. Ze zijn tevreden met de huidige stand van zaken.

Amber: 'Daarom hebben we Mischa ook gekozen, omdat hij een beetje op onze denklijn lag. We wilden iemand die net was zoals wij.'

Rosa: 'We hadden niet zo'n behoefte aan een frisse wind.'

Amber: 'Het kan ons niet muf en bedompt genoeg zijn.'

Dit alles neemt niet weg dat men, Rosa vooral, enige toekomst-ambities heeft op publicitair gebied. Zij zou graag op lange termijn van De Buitenstaander een grotere, volwaardige uitgeverij willen maken, voor 'alles wat raar is'. Over publiciteit hebben ze niet te klagen. Ze zijn diverse malen geïnterviewd op de radio en recentelijk nog door de Mug. Vorig jaar stonden ze in het Parool op de voorpagina vermeld als 'microscopisch kleine uitgeverij'.

De dag na het interview trokken Rosa en Amber alweer de aandacht door hun opvallende aanwezigheid op de Boekmakerbeurs, een jaarlijks evenement voor kleine, kwalitatieve uitgevers. Gekopieerde blaadjes werden hier geweigerd en er was te weinig geld om een stand te betalen, dus ze besloten de beurs illegaal te infiltreren. Ik moest mee. Gekleed in lange jassen en met glad, achterovergekamd haar kwamen we binnen. Vervolgens deden we onze spiegelzonnebrillen op en gingen ergens bovenaan een trap verdacht rondhangen. Amber opende af en toe haar kleine, zwarte koffertje om een aangeklampte voorbijganger haar bundeltjes Vreemde Verhalen te tonen. 'Psst... illegaal blaadje kopen?' Tegen de verwachting in werd onze aanwezigheid door de organisatie gedoogd en binnen twee uur was de hele voorraad van zo'n 65 boekjes op. Een journalist van Trouw wijdde in zijn artikel over de Boekmakersbeurs een alinea aan de 'met spiegelzonnebrillen getooide types'. Amber en Rosa houden ervan om zich afwijkend te profileren, want: 'We willen niet alleen het vreemde verhaal, maar ook het vreemde gedrag promoten.'

Vreemde verhalen, uitgeverij De Buitenstaander.

Prijs: f 3,50. Verkrijgbaar bij Atheneaum.

Rrring. Rrring.

Liefdestango in de Zombiedisco

Het Laatste Woord

Op een Kakkerlak